Ο ΠΑΟΚ ταυτοποιεί την ανωτερότητα του από αγώνα σε αγώνα, κόντρα σε ομάδες που πριν χρόνια τον προβλημάτιζαν. Το 0-3 επί της Λαμίας δεν αφήνει αμφισβητήσεις για το πόσο μακριά θα πάει ο “Δικέφαλος”όσο και αν οι σκιές του απρόσμενου στραβοπατήματος με τον Παμβοχαικό έσπειραν κάποιες ανησυχίες. Η επιλογή του Νικι Ζελιάσκοφ να ξεκουράσει τον Κουρνέτα μπέρδεψε την ομάδα που μέχρι να βρει τα πατήματα της, είχε ήδη χάσει δυο σετ. Πολύ καιρό πριν το επικό νταμπλ της σεζόν του 2015, ο βολεικος ΠΑΟΚ στράβωνε σε έδρες όπως της Αλεξανδρούπολης, της Λαμίας, ακόμη και του Μίλωνα που πριν χρόνια έπαιζε στην μεγάλη κατηγορία. Ακόμη και το ματς με την Τρεντίνο ήταν ένα μάθημα που κάποια στιγμή θα έπρεπε να διδαχθεί ο Δικέφαλος. Η εποχή του Βλαντιμιρ Μπογκογιέφσκι, που η ομάδα κοντράρισε την Πάντοβα, πανηγύρισε άλλα μετά από μισή ώρα έμαθε πως αποκλείστηκε βάση ενός απίστευτου συστήματος εξισώσεων, πέρασε ανεπιστρεπτί. Δεν χρειάζεται φιλοσοφημένη τοποθέτηση για να κατανοήσει κάποιος πώς κάθε χρόνο δεν μπορεί να κατακτά νταμπλ ο ΠΑΟΚ. Το βασικό μέλημα είναι να καθιερωθεί στις ομάδες που πρωταγωνιστούν στην πρώτη δυάδα. Είμαι πεπεισμένος πώς ο ΠΑΟΚ θα φωνάξει παρών σε τρεις τελικούς και φέτος, καθώς δύσκολα θα τον αμφισβητήσει κάποιος. Μεγάλος του αντίπαλος και φέτος ο Ολυμπιακός. Δρόμος υπάρχει ακόμη, έως τους τελικούς, αλλά ήδη στον σύλλογο μελετούν τις επόμενες κινήσεις. Το ότι χρειάζεται ενίσχυση στην πίσω ζώνη, γίνεται εύκολα αντιληπτό, αλλά τα χρήματα είναι “ακριβά”στην εποχή μας. Τα εισιτήρια είναι σε καλύτερο σημείο από ότι τρία χρόνια πριν, αλλά μακρυά ακόμη από εκεί που τα θέλουν οι άνθρωποι του ΤΑΠ. Διαφημίσεις, βρίσκεις με το σταγονόμετρο, και ο Κώστας Παισιάδης, ξαγρυπνά ψάχνοντας να βρει τρόπους έτσι ώστε να μην λείψει τίποτε από τους αθλητές και τη τεχνική ηγεσία.
Νομίζω πώς ο ΠΑΟΚ έχει την μεγάλη ευκαιρία να καθιερωθεί στην ελίτ του βόλεϊ τόσο σε Ελλάδα όσο και Ευρώπη. Καλό θα ήταν να προστεθούν δίπλα στους ανθρώπους του ΤΑΠ και άλλοι που μπορούν να βοηθήσουν από κάθε πόστο. Κανείς δεν περισσεύει. Οι τίτλοι θέλουν θυσίες. Και σε οικονομικό επίπεδο και σε επίπεδο προσωπικής εργασίας. Στα συν της διοίκησης των τελευταίων ετών ο κόσμος στις εξέδρες του paok sports arena, που όπως σημείωσα και σε άλλο σημείο του κειμένου, είναι σαφώς περισσότερος. Οι ήττες στο Τσάμπιονς δεν πρέπει να θλίβουν κανέναν. Κανείς δεν θέλει να χάνει, αλλά αυτή είναι η διοργάνωση είναι σχολείο. Και σε οργανωτικό και σε αγωνιστικό τομέα. Ο ΠΑΟΚ μαθαίνει, και ίσως σύντομα να παίζει αυτός από θέση ισχύος ακόμη και στην κορωνίδα των διοργανώσεων του αθλήματος. Στο χέρι του είναι. Έχει όλα τα φόντα να τα καταφέρει.
