By Mira k.
Για έναν ολόκληρο μήνα, το όνομα του Ακύλα βρισκόταν παντού. Στα social media, στις τηλεοπτικές εκπομπές, στα σχόλια, στις αναρτήσεις, στις ατελείωτες διαδικτυακές συζητήσεις. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, ένας άνθρωπος μετατράπηκε σε «φαινόμενο», σε πρόσωπο υπερβολής, σχεδόν σε κάτι μεγαλύτερο από την πραγματικότητα.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα της εποχής μας. Δεν φταίει πάντα εκείνος που βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο. Συχνά, φταίει μια κοινωνία που έχει μάθει να δημιουργεί εύκολα εικόνες και “θεούς”, χωρίς μέτρο, χωρίς ισορροπία και χωρίς ουσιαστικά κριτήρια. Μια κοινωνία που πρώτα αποθεώνει και μετά αποδομεί με την ίδια ακριβώς ευκολία. Ο Ακύλας δεν είναι το πρώτο παράδειγμα — και σίγουρα δεν θα είναι το τελευταίο. Ζούμε σε μια εποχή όπου η υπερβολή πουλάει περισσότερο από την ουσία. Η εικόνα μετρά περισσότερο από την αξία και η διαδικτυακή αποδοχή μοιάζει να έχει αντικαταστήσει την πραγματική αναγνώριση. Τα social media λειτουργούν πλέον σαν εργοστάσια κατασκευής ειδώλων. Μέσα σε λίγες ημέρες, κάποιος μπορεί να παρουσιαστεί ως μοναδικός, αλάνθαστος, «μεγαλύτερος» από αυτό που πραγματικά είναι. Και όταν η φούσκα αυτή αρχίζει να ξεφουσκώνει, το ίδιο κοινό που αποθέωνε, στρέφεται εναντίον του. Ίσως γιατί έχουμε χάσει το μέτρο. Την ικανότητα να βλέπουμε ανθρώπους ως ανθρώπους και όχι ως προϊόντα κατανάλωσης της στιγμής. Έχουμε μάθει να ανεβάζουμε κάποιον υπερβολικά ψηλά, μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουμε αργότερα την πτώση του. Κάποτε η αξία χτιζόταν με χρόνο, συνέπεια και έργο. Σήμερα, πολλές φορές αρκεί ένας αλγόριθμος, λίγα viral βίντεο και η δίψα του κοινού για το «επόμενο μεγάλο πρόσωπο».
Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι μόνο ο Ακύλας. Το ζήτημα είναι τι κοινωνία έχουμε γίνει. Μια κοινωνία που διψά για είδωλα, αλλά ξεχνά πολύ γρήγορα πως πίσω από κάθε εικόνα υπάρχει ένας πραγματικός άνθρωπος.
Η αλήθεια πονάει. Δεν φταίει ο Ακύλας, φταίνε οι δημοσιογράφοι που επί ένα μήνα τον έκαναν Θεό. Τον ανέβασαν και τον έκαναν να πιστέψει ότι θα πάρει την πρωτιά. Καί κάτι για την ΕΡΤ. Έπρεπε να διαλέψει ένα πιο σοβαρό τραγούδι, η Ελλάδα είναι Ελλάδα. Δεν παίζει ρόλο μόνο ο τραγουδιστής, αλλά και το τραγούδι. Το τραγούδι αυτό δεν ταίριαζε για Ελλάδα.
