Τσαρλς «Λάκι» Λουτσιάνο. Ο νούμερο ένα γκάνγκστερ όλων των εποχών. Εξυπνος, αδίστακτος και οραματοστής. O Λουτσιάνο μετέφερε τη Μαφία, από τις εμπόλεμες συμμορίες του δρόμου σε μια εξαιρετικά εξελιγμένη αυτοκρατορία. Υπό τον Λουτσιάνο η μαφία έγινε μεγαλύτερη από την General Motors με ενα κύκλο εργασιών που ξεπερνούσε τα 40 εκατομμυρια δολλάρια τον μήνα. Ο Λουτσιάνο εβαλε το «οργανωμένο» στο οργανωμένο έγκλημα και εφηύρε τη σύγχρονη Μαφία. Δεν υπάρχει καμία ερώτηση στο αν ο Λουτσιάνο εφηρευ τη συχρονη Μαφία. Το ερωτημα ομως παραμένει εως σήμερα. Γιατί κανείς δεν μπορούσε να τον σταματήσει;
Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1931, τέσσερις εκτελεστες της Cosa Nostra βρίσονται στο Grand Central Station της Νέας Υόρκης. Ο στόχος τους ειναι μία από τις πιο διάσημες προσωπικότητες του οργανωμένου εγκλήματος το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, πρώτα στη Σικελία και έπειτα στην Αμερική, όπου έγινε ένα από τα πρώτα αφεντικά της Κόζα Νόστρα.Ο capo dei capi (“αφεντικό όλων των αφεντικών”) της Μαφίας της Νέας Υόρκης, Σαλβατορε Μαρανζανο. Αυτη η εκτελεση ηταν το κρίσημο σημείο στην ραγδαία άνοδο του μεγαλύτερου γκάνγκστερ στην Αμερικανική ιστορία.
Ο Λουτσιανο ξεκίνησε την καριέρα του ως ενας απο τους κορυφαιους και πιστούς εκτελεστες του Don Τζο Μασερία. Ο Μασερία ειναι το αφεντικό των δρόμων της Νέας Υόρκης, αλλά το 1925 ενα αλλο αφεντικό φτάνει στην πόλη της Νέας Υόρκης. Το ονομα του ειναι Σαλβατορε Μαραντζάνο και κατάγεται από το Καστελαμάρε ντελ Γκόλφο της Σικελιας και ειναι πρόθυμος να καταλάβει τον έλεγχο της αυτοκρατορίας του Μασερία. Oταν οι εντάσεις αυξήθηκαν μεταξύ των δύο ηγετών άρχισαν οι δολοφονίες, Οι δρόμοι της Νέας Υόρκης βάφτηκαν με αιμα. Ο υπόκοσμός το ονόμασε
“Ο Πόλεμος του Καστελαμάρεζε” και ήταν ένας αιματηρός αγώνας εξουσίας για τον έλεγχο της ιταλοαμερικανικής μαφίας στη Νέα Υόρκη. Διήρκησε από τον Φεβρουάριο του 1930 έως τον Απρίλιο του 1931. Αλλά για εναν συγκεκριμένο ανδρα ολο αυτό το χάος ηταν η ευκαιρεία που περίμενε. Ο Λουτσιάνο ηταν ανέκαθεν εναντίον του λουτρού αιματος διαφωνοντας για τις μαχες και τα σκοτωμενα κορμια, που εκαναν κακό στις δουλιές. Παράλληλα τραβουσαν πολύ την προσοχή της αστυνομίας. Ο Λουτσιάνο περιφρονούσε τους παλιούς τρόπους του αφεντικού του Τζο Μασερία.
Ο Λουτσιάνο ήθελε να χτίσει γέφυρες με Εβραίους και Ιρλανδούς γκάνγκστερ. Πίστευε οτι τα δίκτυά τους ήταν απαραίτητα για την επιτυχία των διεθνών επιχειρήσεων της Μαφίας που οραματιζόταν ο ιδιος. Αλλά ο Masseria αντιτάχθηκε σθεναρά σε τυχόν μη ιταλικές συνεργασίες. Αλλωστε ο ιδιος δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου αγγλικά. Πλέον δεν μπορούσαν να επικοινωνησουν οι δύο τους και ο Λουτσιάνο το κατάλαβε αυτό. Ηταν δύο διαφορετικές γεννιές.
Στις αρχές του 1931, πέντε μήνες μετά από την αυτοανακήρυξή του σε Αρχινονό ο Λάκι Λουτσιάνο αποφάσισε να δολοφονήσει το αφεντικό του, Τζο Μασερία. Σε μια μυστική συμφωνία που εκανε με τον Μαραντζάνο, ο Λουτσιάνο συμφώνησε να οργανώσει το θάνατο του Μασερία σε αντάλλαγμα την παραλαβή εγκληματικών δραστηριοτήτων του Μασερία και να γίνει αυτός το δεύτερο αφεντικού και υπαρχηγός του Μαραντζάνο. Στις 15 Απριλίου, ο Λουτσιάνο προσκάλεσε τον Μασερία και δύο άλλους συνεργάτες του για να γευματίσουν στο εστιατόριο του Coney Island. Αφού τελείωσαν το γεύμα τους, οι γκάνγκστερς αποφάσισαν να παίξουν χαρτιά. Σε εκείνο το σημείο, σύμφωνα με τον θρύλο, ο Λουτσιάνο πήγε στο μπάνιο και τότε έκαναν την εμφάνιση τους τέσσερις ένοπλοι (Βίτο Τζενοβέζε, Άλμπερτ Αναστάζια, Τζο Άντονις και Μπάγκσυ Σίγκελ), όπου στη συνέχεια μπήκαν στην τραπεζαρία και πυροβόλησαν και σκότωσαν τον Τζο Μασερία. Με την ευλογία του Μαραντζάνο, ο Λουτσιάνο ανέλαβε την αρχηγία της συμμορίας του Μασερία και έγινε υπολοχαγός του Μαραντζάνο.
Με τον Μασερία να απομακρύνεται, ο Μαραντζάνο αναδιοργάνωσε τις ιταλικές αμερικανικές συμμορίες στη Νέα Υόρκη σε πέντε οικογένειες με επικεφαλής τους Λουτσιάνο, Προφάτσι, Γκαλιάνο, Μανγκάνο και την δικιά του. Κάθε οικογένεια θα απαρτιζόνταν από ένα αφεντικό, τον υπαρχηγό, τους λοχαγούς, τους στρατιώτες και τους συνεργάτες, και θα πρέπει να αποτελούνταν μόνο από αντρες ιταλο-Αμερικανούς, ενώ οι συνεργάτες θα μπορούσε να προέλθουν από οποιοδήποτε υπόβαθρο.
Ωστόσο, ο Μαραντζάνο κάλεσε μια συνάντηση των αφεντικών του εγκλήματος στο Wappingers Falls της Νέας Υόρκης και ανακήρυξε τον εαυτό του ως capo dei capi (“αφεντικό όλων των αφεντικών”). Ο Μαραντζάνο απέκτησε σημαντικές περιοχές ελέγχου επίσης από τις αντίπαλες οικογένειες υπέρ της δικιάς του. Ο Λουτσιάνο φάνηκε στην αρχή να δέχεται αυτές τις αλλαγές, αλλά απλώς προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο για να οργανωσει την δολοφονία του Μαραντζάνο. Ειχε εξοργιστει και απλώς ετοιμαζόταν να αντεπιτεθεί. Αν και ο Μαραντζάνο ήταν ελαφρώς πιο προνοητικός από τον Μασερία, ο Λουτσιάνο πιστεύε ότι ο Μαραντζάνο ήταν ακόμη πιο άπληστος και κρυμμένος από ό, τι ήταν ο Μασερία. Το σχέδιο του Μαραντζάνο, η αλαζονική του μεταχείριση των υφισταμένων του και η επιθυμία του να συγκρίνει την οργάνωσή του με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (προσπάθησε να μοντελοποιήσει την μαφία με την στρατιωτική διοίκηση του Καίσαρα) δεν διατηρησε καλές σχεσεις με τον Λουτσιάνο και τους φιλόδοξους φίλους του, όπως ο Βίτο Τζενοβέζε, ο Φρανκ Κοστέλο και άλλοι. Παρά την υπεράσπισή του για τις σύγχρονες μεθόδους οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμάτων στρατιωτών που κάνουν το μεγαλύτερο μέρος της παράνομης δραστηριοτητας μιας οικογένειας υπό την επίβλεψη ενός υπαρχηγού, κατά βάθος ο Μαραντζάνο ήταν ένας «μουστάς Πιτ» (όρος που αναφέρεται ως μαφιόζος παλιάς σχολής). Ήταν αντίθετος στη συνεργασία του Λουτσιάνο με εβραίους γκάνγκστερ όπως ο Μέγερ Λάνσκι και ο Μπεντζάμιν “Μπάγκσυ” Σίγκελ. Ο Λουτσιάνο και οι συνάδελφοί του είχαν την πρόθεση να οργανώσουν τις συμμορίες τους πριν απαλλαγούν από τον Μαραντζάνο.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1931, ο Μαραντζάνο συνειδητοποίησε ότι ο Λουτσιάνο ήταν απειλή για την Μαφία και προσέλαβε τον Βίνσεντ “Mad Dog” Κολ, έναν Ιρλανδό γκάνγκστερ, για να τον σκοτώσει. Ωστόσο, ο Τόμι Λουτσέζε προειδοποίησε τον Λουτσιάνο. Στις 10 Σεπτεμβρίου, ο Μαραντζάνο διέταξε τον Λουτσιάνο και τον Τζενοβέζε να έρθουν στο γραφείο του στην 230 Park Avenue στο Μανχάταν. Ξέροντας ότι ο Μαραντζάνο σχεδίαζε να τους δολοφονήσει, ο Λουτσιάνο αποφάσισε να δράσει πρώτος. Έστειλε στο γραφείο του Μαραντζάνο τέσσερις Εβραίους γκάνγκστερ των οποίων τα πρόσωπα ήταν άγνωστα στους ανθρώπους του Μαραντζάνο. Ηταν η επιπλέον πινελιά να ειναι Εβραίοι, καθώς ο Λουτσιάνο ήξερε ότι ο Μαραντζάνο τους περιφρονούσε. Επικοινώνησε τότε τον παιδικό του φίλο, Meyer Lansky, για να κανονίσει το χτύπημα. Λέγεται ότι ο Λάνσκι στενός φίλος του Λπουτσιάνο νοίκιασε ένα απομακρυσμένο σπίτι στο Μπρονξ για τους τέσσερις δολοφόνους και προετοιμασε το χτύπημα. Ο Λάνσκι τους έμαθε πώς να μιλάνε, να περπατούν, και να ενεργούν σαν εφοριακοί. Μεταμφιεσμένοι ως κυβερνητικοί πράκτορες, δύο από τους γκάνγκστερ αφόπλισαν τους σωματοφύλακες του Μαραντζάνο. Οι άλλοι δύο, με τη βοήθεια του Λουτσέζε, μαχαίρωσαν το αφεντικό της μαφίας πολλές φορές πριν τον πυροβολήσουν. Αυτή η δολοφονία ήταν η πρώτη από αυτήν που αργότερα θα ονομαζόταν ως η «Νύχτα των Σικελικών Εσπερινών».
Επιτέλους, ο Λουτσιάνο θα πραγματοποιούσε το όραμά του να φτάσει σε όλη την Αμερική και οργανώνουν το οργανωμένο έγκλημα. Ένας από τους πρώτους ανθρώπους στράφηκε στο να ήταν κάποιος το ήξερε από τότε ήταν και τα δύο παιδιά του δρόμου.
Ο Λουτσιάνο ξεκίνησε προσφέροντας προστασία σε αγόρια εβραϊκών σχολείων στόχος ιρλανδικών συμμοριών.
13:0813 λεπτά, 8 δευτερόλεπταΜια μέρα έκανε τετράγωνο στο α μικρό αγόρι στο δρόμο για το σπίτι του. – Αν θέλεις να κρατήσεις ζωντανό Εβραίο αγόρι,
πρέπει να μας πληρώσεις πέντε σεντς μια εβδομάδα χρήματα προστασίας.
13:2313 λεπτά, 23 δευτερόλεπτα- [Αφηγητής] Ο μαθητής τον κοίταξε στα μάτια και του είπε να… – Πήγαινε να γαμηθείς.
13:3013 λεπτά, 30 δευτερόλεπτα- [Αφηγητής] Ήταν ο Μάγιερ Λάνσκι, ένας νεαρός Πολωνός μετανάστης και ο άνθρωπος στον οποίο είχε στραφεί ο Λουτσιάνο όταν χρειαζόταν εκτελεστές για Η εκτέλεση του Μαραντζάνο.
[Αφηγητής] Ήταν ο Μάγιερ Λάνσκι, ένας νεαρός Πολωνός μετανάστης και ο άνθρωπος στον οποίο είχε στραφεί ο Λουτσιάνο όταν χρειαζόταν εκτελεστές για Η εκτέλεση του Μαραντζάνο.
13:4013 λεπτά, 40 δευτερόλεπτα- Από την πρώτη μέρα, μιλάμε στις αρχές της εφηβείας τους, γνώριζαν ο ένας τον άλλον. Ήταν τραμπούκοι τότε. Αλλά ανέπτυξαν αυτή τη σχέση όπου το έχτισαν σε μια αυτοκρατορία.
Ο Μάγιερ Λάνσκι έγινε του Λουτσιάνο δεξί και αρχηγός στέλεχος επιχείρησης.
13:5813 λεπτά, 58 δευτερόλεπταΉταν σκληρός, λαμπρός με αριθμούς και ασυνήθιστα για μαφιόζο, τίμιο.
14:0614 λεπτά, 6 δευτερόλεπτα- Η σχέση μεταξύ Lucky Luciano και και ο Meyer Lansky είναι ο πιο σημαντική σχέση στο οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κριτικά, ο Λάνσκι μπόρεσε να κάνει σύνθετους υπολογισμούς στο κεφάλι του χωρίς δεσμεύοντας οτιδήποτε στα χαρτιά.
Αυτοί είναι δύο απίστευτα ταλαντούχοι και ανοιχτόμυαλα άτομα που συνειδητοποιούν
δευτερόλεπταότι αν ένωναν τις δυνάμεις τους χρησιμοποιώντας μια αμερικανική εταιρεία ως πρότυπο, ότι μπορούσαν εξαλείψει την πιθανότητα
ενός ατόμου που μονοπωλεί τα κέρδη και μπορούσαν να μοιραστούν κέρδη και διανομή
14:4614 λεπτά, 46 δευτερόλεπτατους ομοιόμορφα, και ως εκ τούτου φέρνουν μια ορισμένη σταθερότητα στο οργανωμένο έγκλημα που δεν είχε υπάρξει ποτέ πριν.
Και υπήρχε άλλος Εβραίος γκάνγκστερ για να κάνει τον Λουτσιάνο να σκεφτεί μεγάλα, Arnold Rothstein,
15:0815 λεπτά, 8 δευτερόλεπταγνωστό κατά μήκος του Μπρόντγουεϊ ως “The Brain», «The Big Bankroll»,
15:1115 λεπτά, 11 δευτερόλεπτακαι “The Fixer”, Rothstein ήταν ένας φανταστικά πλούσιος επιχειρηματίας της Νέας Υόρκης.
Αν και θα υπήρχαν λίγες αντιρρήσεις από τους μαφιοζους ο Λουτσιάνο να αποκτήσει τον τιτλο του capo di tutti capi, αυτός όμως κατάργησε τον τίτλο, πιστεύοντας ότι η θέση δημιούργησε προβλήματα μεταξύ των οικογενειών και θα έκανε τον εαυτό του στόχο για έναν άλλο φιλόδοξο αντίπαλο..[2] Ο Λουτσιάνο δημιούργησε στη συνέχεια την διαβόητη Επιτροπή για να λειτουργήσει ως κυβερνητικό όργανο για το οργανωμένο έγκλημα.[2]
