Όπως ισχύει για ένα κάρο πράγματα στη ζωή, έτσι και η πίστη, ενώ θέλει καιρό για να «κτιστεί» -πολλές φορές ακόμη και χρόνια- αρκούν μόλις μερικά δευτερόλεπτα για να γκρεμιστεί. Οπότε, η ερώτηση είναι η εξής: Πώς μπορείς να την αποδείξεις εκεί που θέλεις;
Σίγουρα υπάρχουν σκηνικά στα οποία αυτή «μιλάει» μόνη της, ντόμπρα και αντρίκια -για παράδειγμα, όταν τρως σφαίρα για κάποιον άλλο, όταν ρισκάρεις να σε μπαγλαρώσουν για ψευδομαρτυρία σε δικαστήριο για να ξεμπλέξεις κάποιον άλλο κλπ. Όμως, αν είσαι άσχετος με τον «κλάδο» μου, μάλλον δεν θα χρειαστεί ποτέ να αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις…
Για εσένα λοιπόν, οι οκτώ κανόνες που ακολουθούν φτάνουν και περισσεύουν για να αποδείξεις την πίστη σου προς κάθε ενδιαφερόμενο και προς πάσα κατεύθυνση. Ακολούθησέ τους ευλαβικά, κάνε τους μέρος του χαρακτήρα σου, επένδυσε πάνω τους αλλά μην περιμένεις θαύματα -είπαμε, η πίστη θέλει χρόνο.
Το καλό πάντως είναι ότι οι κανόνες αυτοί μπορούν να εφαρμοστούν σε κάθε φάση της ζωής σου –στη δουλειά, στους φίλους, στην οικογένειά, ακόμη και στις σχέσεις σου με το άλλο φύλο (αν και κατά τη γνώμη μου -και ας με σχωρέσουν οι κυρίες- οι γυναίκες είναι αυτές που οφείλουν να σου αποδεικνύουν την πίστη τους, όχι το ανάποδο). Οπότε, για δώσε βάση:
Κανόνας πρώτος: Κράτα το στόμα σου κλειστό
Σου φαίνεται απλό, έτσι; Αν ναι, τότε γιατί κανείς μ@λ@κας δεν κρατάει το στόμα του κλειστό για πράγματα που δεν τον αφορούν; Για ποιο λόγο κάθε καραγκιόζης γίνεται «καρφί»; Τί απόγινε η «Ομερτά» που λένε οι Ιταλοί;
Όποιος ορκίζεται πίστη, οφείλει να κρατήσει το στόμα του κλειστό, ακόμα και αν ρισκάρει να του πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Τελεία και παύλα. Ακόμα και αν το υπό εξέταση μυστικό δεν σε αφορά και δεν σε επηρεάζει, μένοντας σιωπηλός δεν γλιτώνεις μόνο από ενδεχόμενους μπελάδες αλλά κάνεις και κάτι πολύ πιο σημαντικό: δείχνεις ότι είσαι πειθαρχημένος και ότι ο άλλος μπορεί να βασιστεί πάνω σου.
Και προσοχή: στο «πακέτο» εδώ, δεν χωράνε «εκπτώσεις». Αν μιλήσεις έστω μια φορά, η «λαδιά» του «κουτσομπόλη» -για να το θέσω κομψά- θα σε κυνηγά για πάντα. Ακόμα κι αν κατά το παρελθόν έχεις παραμείνει «τάφος», για πολύ πιο σημαντικά ζητήματα.
Κανόνας 2: Κάνε αυτό το κάτι παραπάνω
Ένας από τους πιο ασφαλείς τρόπους για να αποδείξεις την πίστη σου σε κάποιον -είτε μιλάμε για το «μεγάλο αφεντικό», είτε για κάποιο ταπεινό συνεργάτη- είναι μέσα από την σκληρή δουλειά και, ειδικότερα, δίνοντας αυτό το κάτι παραπάνω χωρίς να σου ζητηθεί, όταν πιστεύεις ότι το απαιτούν οι συνθήκες. Πίστη ίσον πράξεις, να το θυμάσαι αυτό.
Με ποιο τρόπο το «φιλότιμο» -γιατί περί αυτού πρόκειται- αποδεικνύει την πίστη σου; Τα πράγματα είναι απλά: κάθε φορά που κάνεις μια δουλειά, αυτή εκτός από το να σου εξασφαλίσει τον επιούσιο ή να σε γλιτώσει από τρεχάματα, αντανακλάται πάνω σε κάποιον άλλο – για παράδειγμα στο αφεντικό, που με τη σειρά του γουστάρει να ξέρει ότι μπορεί να βασιστεί πάνω σου. Έτσι, κάθε φορά που παίρνεις πρωτοβουλία και κάνεις αυτό το κάτι παραπάνω, δείχνεις ότι καταβάλλεις επιπλέον προσπάθεια. Κάνοντας αυτή την επιπλέον προσπάθεια, ξεχωρίζεις -με έργα- από όλες τις «γλάστρες» και τους κόλακες που «γλείφουν» τον «μεγάλο». Και δεν νομίζω να είσαι φίκος, σωστά;
Κανόνας 3: Γίνε ο πιστός στρατιώτης
Δώσε τώρα βάση στο εξής: Η πίστη δεν αποδεικνύεται μόνο όταν κρατάς το στόμα σου κλειστό σε περιστάσεις που η σιωπή είναι μονόδρομος αλλά και όταν κάνεις τον μουγκό σε κάποιο σκηνικό όπου μπορείς να «κελαηδήσεις» άφοβα. Φερ’ ειπείν, βρίσκεσαι σε κάποια συνάντηση με το αφεντικό και αυτός, ενωπίον όλων των άλλων, ζητάει την άποψή σου για ένα θέμα πάνω στο οποίο φαίνεται ότι έχετε διαφορετική άποψη. Τί κάνεις σε αυτή την περίπτωση; Την πάπια. Τουλάχιστον αν θέλεις να αποδείξεις την πίστη σου μπροστά στους παρευρισκόμενους και δεν θέλεις να βρεθείς σε δύσκολη θέση, δείχνοντας έλλειψη σεβασμού.
Η κατάσταση εδώ είναι πιο απλή απ’ όσο δείχνει και στην πραγματικότητα έχει να κάνει και με την ικανότητά σου να δέχεσαι εντολές. Για παράδειγμα, ο «μεγάλος» σε διατάζει να κάψεις το αγαπημένο σου στέκι επειδή έτσι θα βγάλει έναν σκασμό φράγκα από την ασφάλεια -πολλά περισσότερα σε σχέση με αυτά που θα τσέπωνε αν το πουλούσε. Εσύ θα πρέπει να εκτελέσεις την εντολή αδιαμαρτύρητα ακόμα και αν στο μαγαζί δουλεύει η γκόμενά σου, η οποία τελικά, μέσα στην κρίση, θα μείνει άνεργη.
Για να μην το κουράζω: Ακολουθώντας τις εντολές των «από πάνω» χωρίς τσιριμόνιες, δεν δείχνεις μόνο ότι καταλαβαίνεις και σέβεσαι αυτά που σου λένε αλλά και ότι είσαι ένας πραγματικά πιστός στρατιώτης.
Κανόνας 4: Σεβασμός στην ιεραρχία
Η πίστη ισούται και με σεβασμό στην ιεραρχία, ακόμα κι αν δεν είσαι «καραβαναίος» στα στρατά. Αν κάποιος πιο «παλιός» ή ανώτερος σου δίνει μια εντολή, αυτή πρέπει να την ακολουθείς χωρίς πολλά-πολλά.Θέλεις, δηλαδή, όταν με το καλό φτάσει η ώρα να πρέπει να δώσεις εσύ εντολές, κάποιο τσογλανάκι από κάτω να σου κάνει τον καμπόσο; Μάλλον όχι…
Στην «φαμίλια», αν κάποιος «στρατιώτης» παραβλέψει τον αρχηγό της ομάδας του και πάει να μιλήσει κατευθείαν για κάποιο θεματάκι που έχει στο Αφεντικό, ζήτω που κάηκε. Πρώτα απ’ όλα έρχονται οι ανάγκες της «οικογένειας». Αυτό σημαίνει ότι οφείλεται απόλυτος σεβασμός στην ιεραρχία -κοινώς «σκάσε και κολύμπα». Αλλιώς, πήγαινε σπίτι σου.
Κανόνας 5: Πάρε το φταίξιμο πάνω σου (αν αξίζει τον κόπο)
Η κατάσταση εδώ θυμίζει πολύ αυτό που έλεγα παραπάνω: η πίστη αποδεικνύεται με πράξεις. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει, σε κάποια φάση, να πάρεις την ευθύνη για κάτι που δεν έκανες. Πάντα, για το συμφέρον της «φαμίλιας», της ομάδας, του αφεντικού.
Αν, για παράδειγμα, σε μπουζουριάσει η αστυνομία καθ’ οδόν για κάποια βρωμοδουλειά που πρέπει να κάνεις ελέω «άνωθεν εντολής», θαπρέπει να πείσεις τα όργανα της τάξης ότι ενεργούσες μόνος σου, χωρίς δεύτερη σκέψη και «κολλήματα». Πρόσεξέ το αυτό γιατί αν κωλώσεις έστω και μια στιγμή να αναλάβεις προσωπικά την ευθύνη, οι τύποι στους οποίους προσπαθείς να αποδείξεις την πίστη σου θα αρχίσουν να αμφιβάλουν για το αν όντως «το πήρες πάνω σου» ή ανσκάντζαρες κάποιες από τις κατηγορίες που σε βαραίνουν με αντάλλαγμα πληροφορίες.
Ο κανόνας αυτός εννοείται ότι βρίσκει εφαρμογή και σε οποιαδήποτε «κανονική» δουλειά. Έγινε κάποια μ@λ@κία που έχει αφήσει την εταιρεία ξεβράκωτη; Υπό προϋποθέσεις, ίσως και να αξίζει τον κόπο να γίνεις ο αποδιοπομπαίος τράγος. Ακόμα κι αν καταλήξεις στο ταμείο ανεργίας, όταν το πρόβλημα ξεχαστεί είναι πολύ πιθανό να σε ξαναπροσλάβουν -όπως περίπου γίνεται όλα αυτά τα χρόνια με αυτούς που μας κυβερνάνε. Ακόμα κι αν δεν ξαναπροσληφθείς, όμως, μην σηκώσεις μαύρες πλερέζες αφού, τουλάχιστον θα έχεις κερδίσει τον σεβασμό ανθρώπων που θα σε βοηθήσουν σε κάποια άλλη φάση της ζωής σου. Προσοχή μόνο μην «το πάρεις πάνω σου» για ανθρώπους που, εν τέλει, δεν θα εκτιμήσουν την αυτοθυσία σου. Με τον τρόπο που δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, με τον ίδιο τρόπο δεν αξίζουν όλοι την «τιμή» αυτή.
Κανόνας 6: Να είσαι συνεπής
Με την πάροδο του χρόνου, η συνέπεια μετατρέπεται σε αξιοπιστία. Οι άνθρωποι, να το ξέρεις, γουστάρουν την αξιοπιστία. Και οι άνθρωποι συνδέουν την αξιοπιστία με την πίστη. Είναι σαν τον τύπο που αναλαμβάνει τον ρόλο του διαιτητή και σου σφυρίζει τα ματς στο 5×5 κάθε εβδομάδα. Κάποιες φορές αυτός θα σφυρίξει υπέρ σου, κάποιες άλλες κατά σου, όσο, όμως, αυτός παραμένει «συνεπής» στα σφυρίγματα και τις αποφάσεις του, θέλεις να σου κουμαντάρει τα ματσάκια. Με πιάνεις;
Κανόνας 7: Δώσε τον οβολό σου. Υπέρ πίστεως.
Θες να αποδείξεις την πίστη σου εύκολα και γρήγορα; Αν ναι, τότε βγάλε «μπαγίοκο» για λογαριασμό αυτού που θέλεις να προσεγγίσεις. Προσωπικά, δεν υπάρχει τίποτα που να γουστάρω περισσότερο πάνω στη «δουλειά» από τη στιγμή εκείνη που κάποιο από τα «παληκάρια» μου θα έρθει και θα μου αφήσει πάνω στο γραφείο έναν πάκο χαρτονομίσματα.
Αν θέλεις να κάνεις σωστά τη δουλειά, τη στιγμή που θα κάνεις την «κατάθεση» φρόντισε να είσαι ευδιάθετος. Μην ξεχνάς ότι «τα ακουμπάς» προκειμένου να αποδείξεις την πίστη σου, οπότε, χαμογέλα αν δεν θες το ειλικρινές των προθέσεών σου θα τεθεί υπό αμφισβήτηση.
Ναι, το ξέρω καλά ότι στον ντουνιά που ζούμε, ο καθένας από εμάς βγάζει λεφτά για λογαριασμό κάποιου άλλου. Ωστόσο, αν αναρωτιέσαι σε τί διαφοροποιείσαι από οποιονδήποτε άλλο υπάλληλο όταν γεμίζεις τις τσέπες του αφεντικού, τα πράγματα είναι απλά: αν φέρεις περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο, θα ξεχωρίσεις από τον «σωρό». Μάλιστα, το κόλπο με το ρευστό δουλεύει και από την ανάποδη: αν είσαι εσύ το αφεντικό και έχεις καλοπληρωμένους τους υπαλλήλους σου, τότε είναι πολύ πιο πιθανό να σου παραμείνουν πιστοί ακόμα και όταν οι «κώλοι» σφίξουν για τα καλά. Πράγμα που μας φέρνει στον τελευταίο κανόνα…
Κανόνας 8: Μείνε στα δύσκολα
Η πίστη στην πράξη τεστάρεται μόνο στα ζόρια, όχι όταν όλα πηγαίνουν πρίμα. Στην τρικυμία, όχι στην μπουνάτσα. Αν, για παράδειγμα, τα πράγματα στην εταιρεία πάνε καλά, δεν τρέχει κάστανο. Αν όμως έχουν αρχίσει οι περικοπές, οι γκρίνιες και το μπίρι-μπιρι στο «μαγαζί», τότε έχει φτάσει ο καιρός που θα πρέπει να αποδείξεις την πίστη σου στο αφεντικό σου.
Το ίδιο πράγμα ισχύει και με τους φίλους. Όταν όλα πάνε καλά και σε προσκαλεί ο «κολλητός» στο σπίτι του για κρασάκι το βράδυ, είναι πολύ λογικό να γουστάρεις. Αν όμως έχει χωρίσει με την κυρά πρόσφατα και βρίσκεται λίγο πριν το τρελάδικο από την στεναχώρια, θα τον κάνεις παρέα;
Ευτυχώς, τις περισσότερες φορές ο καιρός περνάει χωρίς να πρέπει να αποδείξεις την πίστη σου σε κάποιον. Όταν όμως αρχίσουν τα ζόριατότε είναι που θα πρέπει να ορθώσεις ανάστημα και να αρχίσεις να αποδεικνύεις πράγματα. Θυμήσου μόνο ότι η πίστη είναι ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν τους άντρες από τα παιδιά.
το κείμενο δημοσιεύτηκε στο www.gr.askmen.com/
