Ασασίνοι. Ποιοι ήταν

0

Εχοντας σαν ορμητήριό της ένα δυσκολοπρόσιτο φρούριο, κρυμμένο βαθιά στα ψηλά βουνά, οι Νιζαρίτες Ισμαηλίτες, μια μικρή μουσουλμανική αίρεση, έγινε ο εφιάλτης των Σταυροφόρων. Οι τελευταίοι τους ονόμασαν «Ασασίνους». Οι Νιζαρίτες άκμασαν για τρεις αιώνες, αλλά η επιρροή τους κράτησε για πολύ περισσότερο.
Ο Κόνραντ του Μοντφεράτ (Conrad of Montferrat), ένας Ιταλός σταυροφόρος, προετοιμαζόταν για τη στέψη του ως βασιλιά της Ιερουσαλήμ, στην Τύρο, τον Απρίλιο του 1192. Περπατώντας σε ένα σοκάκι της πόλης, δέχτηκε επίθεση από δύο άντρες μεταμφιεσμένους σε μοναχούς, που τον μαχαίρωσαν μέχρι θανάτου.
Οι Ασασίνοι υπήρξαν στρατιωτικο-θρησκευτικό τάγμα Νιζαριτών Ισμαηλιτών με διάρκεια ύπαρξης περίπου από το 1092 μέχρι το 1265.  Αν και ξέρουμε ότι ήταν Νιζαρίτες, δεν είναι γνωστές οι ακριβείς θρησκευτικές τους δοξασίες, αλλά είναι βέβαιο ότι είχαν τυφλή υπακοή στον αρχηγό τους. Κύρια προπύργιά τους υπήρχαν στην Περσία και τη Συρία, ενώ ήταν κύριοι εχθροί των Σουνιτών ηγεμόνων, τους οποίους θεωρούσαν εχθρούς χειρότερους και από τους Χριστιανούς Σταυροφόρους. Οι Ασασίνοι εκτελούσαν τις πράξεις τους υπό την επήρεια χασίς, το οποίο τους δινόταν ως μια πρόγευση για τις απολαύσεις που θα γεύονταν στους ουράνιους κήπους που περιγράφει το Κοράνι, μετά την εκτέλεση της αποστολής τους. Ιδρυτής του τάγματος ήταν ο Χασάν-ι-Σαμπάχ, άνθρωπος με εντυπωσιακή καλλιέργεια και ανελέητο χαρακτήρα. Απογοητευμένος από τον ευνουχισμό του νιζαρί ισμαηλιτικού σιιτικού κινήματος από τους ομόδοξους Φατιμίδες χαλίφηδες της Αιγύπτου, ίδρυσε το τάγμα με σκοπό την προώθηση της υπόθεσης των νιζαριτών σιιτών με τα υπάρχοντα μέσα.
Το 1092 οι Ασασίνοι διέπραξαν μια εντυπωσιακή δολοφονία, αυτή του βεζίρη, Νιζάμ αλ-Μουλκ, ισχυρού μέλους του σουλτανάτου των Σελτζούκων. Σύμφωνα με οσα αναφέρονται ο δολοφόνος μεταμφιέστηκε σε Σούφι (μυστικιστές ασκητές του Ισλάμ) και τον μαχαίρωσε. Λίγο αργότερα δολοφονήθηκε και ο Σελτζούκος σουλτάνος, Μαλίκ Σαχ. Μια σειρά επιθέσεων των Νιζαριτών ακολούθησαν εναντίον ηγετικών στελεχών, στρατηγών, κυβερνητών και κληρικών. Οι Νιζαρίτες έμοιαζαν να βρίσκονται ταυτόχρονα παντού και πουθενά. Δρούσαν σαν «φαντάσματα», εμφανίζονταν ξαφνικά στα θύματά τους και εξαφανίζονταν στις σκιές. Οι αντίπαλοί τους άρχισαν να λαμβάνουν πρόσθετα μέτρα για να προστατεύσουν τον εαυτό τους, προσλαμβάνοντας σωματοφύλακες και φορώντας ενισχυμένους αλυσιδωτούς θώρακες κάτω από τα ρούχα τους. Στις αρχές του 12ου αιώνα, οι Ασασίνοι εγκαταστάθηκαν σε κάστρα ανάμεσα στους λόφους της βόρειας Συρίας, όπου και είχαν την υποστήριξη της τοπικής σιιτικής μειονότητας. Η ύπαρξή τους έγινε γνωστή στους Σταυροφόρους το 1103, όταν ο άρχοντας της συριακής Έμεσας μαχαιρώθηκε καθώς αποχωρούσε από τέμενος της πόλης. Για ενάμιση αιώνα και πλέον, το τάγμα των Ασασίνων σκόρπιζε το φόβο στη Μέση Ανατολή. Ανάμεσα στα θύματά τους ήταν θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες των εχθρών τους.
Στα μέσα του 13ου αιώνα, οι επιδρομές των Μογγόλων εξολόθρευσαν τους Ασασίνους της Περσίας. Πάνω από εκατό κάστρα τους καταστράφηκαν, ενώ το φρούριο Αλαμούτ έπεσε στα χέρια του Ουλαγκού Χαν και λεηλατήθηκε τη διετία 1256-1257.
Οι Ασασίνσοι προσπάθησαν δύο φορές να σκοτώσουν τον Σαλάχ αντ-Ντιν Γιούσουφ ιμπν Αγιούμπ, γνωστός ως Σαλαντίν, τον μεγαλύτερο ηγέτη του Ισλάμ, αλλά ο Σαλαντίν γλίτωσε. Σε απάντηση, πολιόρκησε το κάστρο Μασιάφ, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε απροσδόκητα. Ισμαηλίτικες πηγές υποστηρίζουν, ότι οι Νιζαρίτες είχαν διεισδύσει στους πιο αξιόπιστους φρουρούς του Σαλαντίν και ότι αναγκάστηκε είτε να προχωρήσει σε συμφωνία ή να πεθάνει. Οι Νιζαρίτες επέζησαν εκείνης της επίθεσης, αλλά το τέλος τους δεν ήρθε από μουσουλμανικά χέρια: Μογγόλοι εισβολείς τον 13ο αιώνα κατέστρεψαν το φρούριο Αλαμούτ το 1256 και κατέκτησαν τους Νιζαρίτες.
Οι Ευρωπαίοι συνέχισαν να κυκλοφορούν θρύλους και μύθους για τους Νιζαρίτες ακόμα και μετά την κατάκτησή τους από τους Μογγόλους. Η λέξη «Ασασίνος» πέρασε στην καθομιλουμένη κατά τον 13ο και 14ο αιώνα. Ο Δάντης την χρησιμοποιεί στη «Θεία Κωμωδία». Στα ισπανικά, ο «Ασασίνος» έγινε η ρίζα της κοινής λέξης για τη «δολοφονία»: asesinato. Στη σύγχρονη αγγλική γλώσσα, ο όρος assassination εννοεί την πολιτική δολοφονία. Ο θρύλος εκείνων των βουνίσιων εκτελεστών επιζει εως σήμερα.

Share.

Comments are closed.