Ξεχάστε ό,τι ξέρατε για τα ιταλικά κρασιά…

Όταν σκεφτόμαστε ένα ιταλικό κρασί συνήθως έρχεται στο μυαλό ένα αφρώδες Prosecco ή μια από τις κόκκινες ποικιλίες της Τοσκάνης και του Πιεμόντε οι οποίες συνοδεύονται από τριψήφιο αριθμό στην τιμή. Ε, λοιπόν όχι πλέον! Ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα και τη γεύση μας στο Νότο.

Η νέα μόδα επιτάσσει να δοκιμάσουμε κρασιά της νοτιοϊταλικής γης με τα ενεργά ηφαίστεια της, τις ηλιόλουστες παραλίες της και τα λιόδεντρα, τα οποία καλύπτουν σχεδόν το 80% της ιταλικής ενδοχώρας, προσφέρει καινούργιες ποικιλίες από αμπελώνες που μέχρι πρότινος δεν είχαμε ξανακούσει.

Οι ετικέτες που προσφέρει το μέρος αποτελούν πλέον την καλύτερη αγορά αφού χαρακτηρίζονται από εκπληκτικό βάθος, επίγευση και συμφέρουσα τιμή.

Οι ειδικοί της γεύσης άλλωστε, που συμμετείχαν στο πάνελ της έκθεσης κρασιού στη Νέα Υόρκη, όχι μόνο επιβεβαίωσαν την νέα τάση αλλά πρότειναν και μερικές ποικιλίες τις οποίες οφείλουμε να δοκιμάσουμε.

Συγκρινόμενες με την ευημερία του ιταλικού Βορρά, περιοχές του νότου όπως η Καμπανία, η Απουλία, η Σικελία και η Καλαβρία, αποτελούσαν μέχρι πρότινος τον φτωχό συγγενή ο οποίος συνήθιζε να παράγει μεγάλες ποσότητες κόκκινου κρασιού το οποίο και πωλούνταν μόνο χοντρική και χρησιμοποιείτο ως βάση για να πυκνώσουν οι ελαφριές βόρειες γεύσεις ή να αποκτήσουν ταυτότητα οι ρετσινωτές ποικιλίες.

Βέβαια από την αρχή του 21ου αιώνα, αυτές οι περιοχές, άρχισαν αν αναγεννιούνται κυρίως χάρη στη συσσώρευση νέων ταλαντούχων παθιασμένων οινοπαραγωγών που παθιάστηκαν με τις εκατοντάδες δελεαστικές και σχεδόν ξεχασμένες ποικιλίες σταφυλιών που ανθούσαν άλλοτε στην ιταλική χώρα.

Αρχικά δημιούργησαν τα υψηλής ποιότητας κόκκινα, και πρόσφατα επεκτάθηκαν στην διαδικασία της παλαίωσης η οποία κατάφερε να αναμορφώσει ριζικά τα λευκά.Ποιές είναι όμως οι πιο δημοφιλείς πόλεις που μας απευθύνουν μια διαφορετική γευστική πρόταση.

Εάν το μόνο που θυμάσαι για τα κρασιά από τη Σικελία είναι η σκηνή του Νονού 1 στην οποία οι κρασοκανάτες πηγαινοέρχονταν γεμίζοντας τα ποτήρια στο γάμο, είσαι σίγουρα πολύ πίσω. Σήμερα τα κρασιά της περιοχής απέχουν μακράν. Δημοφιλές μέρος της περιοχής είναι το βουνό Αίτνα, τα κρασιά από τις απότομες «σταχτισμένες» πλαγιές του, τις οποίες σκιάζει το 11.000 ποδιών ηφαίστειο, είναι το success story της τελευταίας δεκαετίας.

Οι παλιοί αμπελώνες βρίσκονται περίπου 3.000 πόδια πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και πλαισιώνονται από σωρούς λάβας. Αυτό το εντυπωσιακό υπέδαφος και η ιδιαιτέρως διακριτική και ταυτόχρονα αλατισμένη γεύση που αποκτά το κρασί από αυτά τα εδάφη, έχει προσελκύσει μερικούς από τους πιο εκκεντρικούς οινοπαραγωγούς της Ιταλίας-ανάμεσά τους κι ένας γνωστός ιταλός τραπεζίτης- με αποτέλεσμα τα μέχρι χθες πέντε κτήματα να αριθμούν σήμερα τα 110.

Οι πρωτοπόροι, Andrea Franchetti του οινοποιείου Passopisciaro καθώς και ο Marco di Grazia του οινοποιείου Tenuta delle Terre Nere είναι εντυπωσιασμένοι από το διεθνές ενδιαφέρον που συγκεντρώνει η Αίτνα. Το κύριο σταφύλι της περιοχής είναι το Carricante, και είναι συχνά αναμειγνύονται με άλλες ποικιλίες της Σικελίας όπως το λευκό Catarratto.

Στην άλλη πλευρά του νησιού, ο οινοπαραγωγός Μarco di Bartoli, ποντάρει στις ξηρές ποικιλίες. Λίγο πιο δίπλα, κοντά στην Καλαβρία, δεδομένου ότι το 90% της γης είναι κυρίως βραχώδες τα κρασιά που παράγονται είναι πιο «ταπεινά». Βέβαια τόσο η αγορά όσο και η παραγωγή βρίσκεται εξίσου σε φάση ανάπτυξης.

Η Απουλία, η περιοχή που είναι γνωστή ως το «τακούνι της μπότας», γεμάτη με παραλίες κατάλληλες για θαλασσοθεραπεία καθώς και ιαματικά λουτρά, έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε γαστρονομικός προορισμός.

Τα κρασιά που κερδίζουν την προσοχή μας από εκεί είναι τα πλούσια κόκκινα που παράγονται από τα σταφύλια Negroamaro. Τα περισσότερα οινοποιεία επιλέγουν τις κόκκινες τοπικές ποικιλίες. Βέβαια τον τελευταίο καιρό και τα τοπικά λευκά κερδίζουν το στοίχημα αφού για πολλούς υπερέχουν του αγαπημένου Chardonnay.

Από πλευράς της η Καμπανία και η Νάπολη, η γενέτειρα της όπερας και της λεπτής ζύμης στην πίτσα, είναι το σπίτι ενός ακόμη ηφαιστείου, του Βεζούβιου. Σε αυτή η αναβίωση του οίνου ξεκίνησε σχεδόν 25 χρόνια πριν.

Σχεδόν τα μισά από τα κρασιά της Καμπανίας είναι λευκά. Αν και υπάρχουν δεκάδες ποικιλίες, οι επαρχίες Αβελίνο και Γκρέκο Μπιάνκο καθώς και η πόλη Τούφο συναγωνίζονται για την πρώτη θέση. Βέβαια τα κρασιά αυτά δεν υπήρχαν όταν η λάβα κατέστρεψε την Πομπηία. Παρόλα αυτά καταπίνοντας την πρώτη γουλιά σας έρχεται στο νου πως πίνετε μια σταγόνα ιστορίας

Οκτώ ετικέτες που αξίζει να δοκιμάσετε: