Το καλό παπούτσι δεν είναι αυτό που ντύνει, αλλά εκείνο που σας γδύνει. Ακόμα και τα στελέχη εταιρειών το καταλαβαίνουν –αν είναι δυνατόν. Διάβασα κάπου το εξής καταπληκτικό απο ενα υψηλόβαθμο στέλεχος εταιρείας. Τουλάχιστον έτσι αυτοπροσδιοριστηκε: «Είσαι στο meeting, κοιτάς κάτω και βλέπεις ένα ζευγάρι γάμπες να στολίζονται από τέτοια παπούτσια. Φτιάχνεσαι. Τα λογισμικά φύλλα γίνονται μεταξωτά σεντόνια». Σε σημείο που το 2008 επιλήφθηκε του ζητήματος ένα δικηγορικό γραφείο από το Μέμφις. Ετυμηγορία; «Ανάρμοστον εντός της δικαστικής αιθούσης». Και δώσ’ του πάλι πίσω, κόντρα στο ρεύμα, ως την πηγή. Ετσι και αλλιώς σαν γυναίκα πάντα λάτρευα τις γόβες, τα ψηλά τακούνια, τα εσώρουχα που είναι μικρά έργα τέχνης. Μια γυναίκα είναι έργο τέχνης απο μόνη της. Δεν κρύβω πώς η σημείωσε του άγνωστου στελέχους με ικανοποίησε σαν γυναίκα.
Νίκη Καβαθά
