Διάσημα λόγια διάσημων αντρών και γυναικών για την επόμενη μέρα κάθε τραγωδίας.
> Προσπάθησε να παραμείνεις ευαίσθητος. Μην αφήσεις τον κόσμο γύρω σου να σε κάνει σκληρό. Μην αφήσεις τον πόνο να σε μάθει να μισείς. Και νιώσε περήφανος που αν και όλοι οι άλλοι διαφωνούν μαζί σου, εσύ εξακολουθείς να θεωρείς τον κόσμο γύρω σου πραγματικά υπέροχο.
(Kurt Vonnegut, Αμερικανός συγγραφέας και δοκιμιογράφος)
> Όταν ήμουν παιδί και τύχαινε να δω κάτι τρομακτικό στις ειδήσεις στην τηλεόραση, η μητέρα μου μου έλεγε «ψάξε να βρεις τους ανθρώπους που έχουν πάει για να βοηθήσουν». Τα λόγια της εκείνα τα θυμάμαι ακόμη, ειδικά μετά από κάποια μεγάλη καταστροφή. Και πάντα νιώθω καλύτερα όταν βλέπω ότι, τελικά, υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν. Τόσοι που νοιάζονται σε αυτόν τον κόσμο…
(Fred Rogers, Αμερικανός συνθέτης, στιχουργός, συγγραφέας)
> Υπάρχουν δύο συναισθήματα που μας κινητοποιούν: ο φόβος και η αγάπη. Όταν φοβόμαστε, αποτραβιόμαστε από τη ζωή. Όταν αγαπάμε, ανοιγόμαστε και απολαμβάνουμε αυτά που έχει να μας προσφέρει (η ζωή) με πάθος κι έξαψη. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε, λοιπόν, είναι να μάθουμε να αγαπάμε και να αποδεχόμαστε τους εαυτούς μας όπως είμαστε, με κάθε μας ατέλεια…
(John Lennon, Beatle & θρύλος της μουσικής)
> Η ζωή έχει την τάση να δοκιμάζει το κουράγιο σου όταν δεν το περιμένεις. Σε μια κρίσιμη στιγμή, το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να προσποιηθείς ότι δεν τρέχει τίποτα ή να αρχίσεις να λες στον εαυτό σου ότι δεν είσαι ακόμη έτοιμος για την αλλαγή. Η αλλαγή, όμως, δε θα σε περιμένει. Και η ζωή δεν κοιτάζει ποτέ πίσω… Μια εβδομάδα φτάνει και περισσεύει για να καταλήξεις αν, τελικά, θα αποδεχθείς ή όχι το πεπρωμένο σου.
(Paulo Coelho, Βραζιλιάνος συγγραφέας)
> Τελικά το κουράγιο δεν είναι τίποτα περισσότερο από την επιθυμία κάποιου να ξεπεράσει τον κίνδυνο, την ατυχία, το φόβο, την αδικία, ενώ παράλληλα προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του ότι η ζωή, παρά τις λύπες που κουβαλά, είναι όμορφη. Ότι, ακόμα κι αν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το “γιατί”, όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Και ότι το αύριο, τελικά, θα είναι σίγουρα καλύτερο.
(Dorothy Thompson, Αμερικανίδα δημοσιογράφος)
> Η θλίψη δίνει βάθος. Η ευτυχία, ύψος. Η θλίψη σου δίνει ρίζες. Η ευτυχία, κλαδιά. Η ευτυχία είναι σαν ένα δέντρο που ψηλώνει και φτάνει στον ουρανό. Η θλίψη είναι σαν τις ρίζες του ίδιου δέντρου, που επιστρέφουν στη μήτρα της γης… Τόσο η θλίψη, όμως, όσο και η ευτυχία, είναι απαραίτητες. Εξάλλου, όσο πιο ψηλό γίνεται το δέντρο, τόσο μεγαλύτερες πρέπει να είναι οι ρίζες του. Για την ακρίβεια, τα κλαδιά και οι ρίζες πρέπει να έχουν το ίδιο μέγεθος, αλλιώς το δέντρο δεν θα έχει ισορροπία.
(Osho, Ινδός γκουρού και φιλόσοφος)
> Ο πόνος υπάρχει για να μας κρατά σε εγρήγορση, για να μας ξυπνά. Συνήθως, οι άνθρωποι προσπαθούν να κρύψουν τον πόνο τους. Κάτι τέοιο, όμως, είναι λάθος, αφού τον πόνο πρέπει να τον κουβαλάς μαζί σου, περίπου με τον τρόπο που θα κουβαλούσες ένα φορητό ραδιόφωνο. Την αληθινή σου δύναμή μπορείς να την καταλάβεις μόνο όταν βιώνεις πόνο. O πόνος είναι συναίσθημα. Και τα συναισθήματα είναι κομμάτια του εαυτού σου, αυτού που είσαι. Αν νιώθεις ντροπή για τα συναισθήματά σου και τα κρύβεις, είναι σαν να αφήνεις την κοινωνία να σκοτώσει την πραγματικότητά σου. Με αυτό το δεδομένο, δεν πρέπει να σταματάς στιγμή να παλεύεις για το δικαίωμά σου στον πόνο.
(Jim Morisson, Ποιητής, frontman των Doors)
> Ο κόσμος είναι γεμάτος δυστυχία. Ταυτόχρονα, όμως, μας προσφέρει και όλα τα μέσα που χρειάζονται για να ξεπεράσουμε τη δυστυχία αυτή.
(Helen Keller, Αμερικανίδα συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια).
> Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τις μικρές απογοητεύσεις, χωρίς όμως να χάνουμε ποτέ την ελπίδα.
(Martin Luther King, Jr, Αμερικανός πολιτικός ακτιβιστής)
> Πρέπει να αγκαλιάσουμε τον πόνο. Μόνο έτσι θα τον κάνουμε «καύσιμο» για το ταξίδι μας.
(Kenji Miyazawa, Ιάπωνας συγγραφέας και ποιητής)
> Τίποτα δεν μπορεί να σε φοβίσει αν δε θέλεις να φοβηθείς.
(Mahatma Ghandi, Ινδός πολιτικός ηγέτης και ανθρωπιστής)
> Ο πόνος είναι το πιο ενοχλητικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης. Ειλικρινά, μακάρι να μπορούσαμε να υπάρξουμε χωρίς αυτόν… Από την άλλη, όμως, ακριβώς λόγω του πόνου, μπορούμε να αισθανθούμε την ομορφιά, την τρυφερότητα, ακόμη και το λυτρωτικό συναίσθημα της ίασης, αυτό το μοναδικό πράγμα που βιώνεις όταν γιατρεύεσαι από κάτι…
(C. Joybell, Αμερικανίδα συγγραφέας)
> Η ασφάλεια δεν είναι παρά ένα ψέμα, μια ψευδαίσθηση. Δεν υπάρχει στη φύση και, φυσικά, δεν είναι ποτέ δυνατό να την βιώσει ποτέ ως κατάσταση ολόκληρη η Ανθρωπότητα. Μακροπρόθεσμα, το να προσπαθείς να αποφύγεις τον κίνδυνο είναι πολύ πιο επικίνδυνο από το να εκτεθείς μια και καλή σε αυτόν. Τη ζωή, εξάλλου, πρέπει να τη βιώνεις σαν περιπέτεια. Αλλιώς δεν έχει νόημα.
(Helen Keller, Αμερικανίδα συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια).
> Κι αυτό θα περάσει.
(Περσική παροιμία)
> Αγάπα κι άσε τους άλλους να σε αγαπήσουν. Μην ξεχνάς ποτέ την ασημαντότητά σου. Μην επιτρέψεις ποτέ στον εαυτό σου να νιώσει εξοικειωμένος με την απερίγραπτη βία και τη χυδαία ανισότητα που χαρακτηρίζει τη ζωή γύρω σου. Αναζήτησε τη χαρά μέσα στις μεγαλύτερες δυστυχίες. Κυνήγησε την ομορφιά μέχρι τέλους. Μην υπεραπλουστεύεις τα περίπλοκα και μην περιπλέκεις τα απλά. Σεβάσου τη δύναμη, όχι την εξουσία. Πάνω από όλα, όμως, μάθε να βλέπεις. Να δοκιμάζεις και να κατανοείς. Και να μην ξεχνάς. Ποτέ.
(Arundhati Roy, Ινδή συγγραφέας)
το κειμενο δημοσιεύτηκε στο gr.askmen.com
