Το ότι στον ΣΥΡΙΖΑ γενικά δεν γουστάρουν τους άριστους το έχουμε εμπεδώσει εδώ και πολλά χρόνια. Από τότε που ο πρώην υπουργός Παιδείας, Αριστείδης Μπάλτας, είχε πει ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά» και ο αντικαταστάτης του Κώστας Γαβρόγλου κατήργησε την αριστεία για το ποιος θα κρατάει τη σημαία στις μαθητικές παρελάσεις.
Το εντυπωσιακό είναι ότι και οι δύο είναι άριστοι επιστήμονες με διακρίσεις ο καθένας στον τομέα του. Οπότε ακόμη προσπαθούμε να καταλάβουμε για ποιον λόγο είχαν προβεί σε αυτές τις δηλώσεις, σε αυτές τις αποφάσεις. Όμως από τότε που ειπώθηκε η φράση Μπαλτά, το όχι και τόσο μακρινό 2015, μπορεί ο καθένας να καταλάβει ότι για να συνεννοηθεί ένας επιστήμονας με όλο τον συρφετό του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να μιλήσει στη γλώσσα τους.
Εξάλλου μία πλειάδα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δεν τα πηγαίνει καλά με τις βασικές επιστήμες. Για τα οικονομικά του ΣΥΡΙΖΑ τα έχουμε εμπεδώσει με το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 2014 που παρουσιάστηκε στην ΔΕΘ. Τα ίδια ισχύουν με την ιστορία, την γεωγραφία, ενώ πλέον στην «παρέα» προστέθηκε και η θρησκευτική ιστορία.
Δράστης της νέας «κατραπακιάς» η νέα γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Θεοδώρας Τζάκρη, η οποία έμπλεξε τον Ιώβ με τον Ιωνά. Η εκ μεταγραφής από το ΠΑΣΟΚ βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική εκπρόσωπος του λαού που ακόμη καταγγέλλει τους δανειστές για τα μνημόνια, παρά το γεγονός ότι έχει ψηφίσει όλα τα μνημόνια.
Η κ. Τζάκρη από τις πρώτες ημέρες βρέθηκε στο πλευρό του Στέφανου Κασσελάκη αποτελώντας μία εκ των βασικών συνεργατών του νέου προέδρου. Ήταν αυτή που δήλωσε προ ημερών ότι «ο κ. Κασσελάκης πρέπει να πάρει κεφάλια».
Τώρα έκανε μία δήλωση προκαλώντας τον γέλωτα. Είπε, λοιπόν, η κ. Τζάκρη ότι «η υπομονή του Κασσελάκη ξεπερνά και αυτή του Ιώβ στην κοιλιά του κήτους!». Έμπλεξε δύο πρόσωπα της Παλιάς Διαθήκης σε δύο διαφορετικές εποχές.
Και για όσους δεν γνωρίζουν ποια είναι αυτά τα δύο πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης καλό είναι να αναφέρουμε κάποιες πληροφορίες. Διότι και ο Ιώβ και ο Ιωνάς είναι πρόσωπα που τα μαθαίνουμε στο Δημοτικό Σχολείο.
Τα δύο πρόσωπα
Ο Ιώβ είναι ένα από τα ιστορικά πρόσωπα των Ισραηλιτών και πρωταγωνιστής στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Αν και δίκαιος, υπέστη τα πάνδεινα από τον Θεό, ως δοκιμασία πίστης, αλλά δεν λύγισε. Η Χριστιανική Εκκλησία, που είδε στο πρόσωπο του Ιώβ τον τύπο του πάσχοντος Ιησού Χριστού, τον τιμά ως Άγιο και εορτάζει τη μνήμη του στις 6 Μαΐου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Ιώβ. Το Βιβλίο του Ιώβ, στο οποίο εξιστορούνται τα παθήματά του και οι συνομιλίες με τους τρεις φίλους του, γράφτηκε από άγνωστο συγγραφέα μεταξύ 7ου και 4ου π.Χ. αιώνα και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία, όχι μόνο της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και της παγκόσμιας φιλολογίας. Αποτελείται από 42 κεφάλαια και συνδυάζει την επική πεζογραφία με την λυρική και την διδακτική ποίηση. Εν ολίγοις, στο βιβλίο αυτό εξετάζεται το αιώνιο πρόβλημα της θεοδικίας, αλλά και το πρόβλημα των κακοπαθημάτων του ανθρώπου. Τα θέματα αυτά απασχόλησαν και τους αρχαίους έλληνες συγγραφείς («Προμηθεύς Δεσμώτης» του Αισχύλου, «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή).
Από την άλλη ο Ιωνάς έζησε σε κατοπινό χρόνο, ήταν προφήτης των Εβραίων και το όνομα του προέρχεται από την εβραϊκή λέξη «γιωνά», που σημαίνει «περιστερά». Έζησε τον 8ο αιώνα π.Χ., την εποχή του βασιλιά Ιεροβοάμ Β’. Σύμφωνα με την Παλιά Διαθήκη, ο Θεός τον πρόσταξε να πάει στη Νινευή και να πείσει τους αμαρτωλούς κατοίκους της να μετανοήσουν. Η Νινευή ήταν εχθρική πόλη για τους Ισραηλίτες. Οπότε ο Ιωνάς μπήκε σ’ ένα καράβι κι αντί να πάει στη Νινευή, έπλευσε για την Θαρσίς. Τότε, από την οργή του Θεού, ξέσπασε τέτοια τρικυμία, που το πλοίο κινδύνευε να βουλιάξει. Ταραγμένοι, πλήρωμα κι επιβάτες, περίμεναν μοιρολατρικά το χαμό τους. Ο καπετάνιος, πάνω στην απελπισία του, πρότεινε να ρίξουν κλήρο για να δουν ποιος φταίει για το κακό που τους βρήκε. Κι ο κλήρος έπεσε στον Ιωνά, που έτσι ομολόγησε το βαρύ παράπτωμά του απέναντι στον Θεό. Τον έριξαν λοιπόν στη θάλασσα, που αμέσως ηρέμησε και τον κατάπιε ένα τεράστιο κήτος. Τρεις μέρες έμεινε στην κοιλιά του κήτους και στο διάστημα αυτό προσευχόταν ακατάπαυστα στον Θεό, παρακαλώντας να τον συγχωρέσει. Την τρίτη μέρα το κήτος πλησίασε στη στεριά και τον έβγαλε από το στόμα του. Ο Ιωνάς ευχαρίστησε τον Θεό, που τον συγχώρεσε και πήγε κατόπι στη Νινευή, όπου κήρυξε στους κατοίκους τη μετάνοια και τους έσωσε.
Πολύ λογικά θα αναρωτηθείτε για ποιον λόγο αναφέραμε και τις δύο ιστορίες, του Ιώβ και του Ιωνά. Όχι γιατί είμαστε άριστοι. Απλά εάν περιμένατε από την Θεοδώρα Τζάκρη να κάνει αυτό, μάλλον θα χάνατε άσκοπα το χρόνο σας.
www.iapopsi.gr
