Ο Igor Wilenowitsch Eidman (Игорь Виленович Эйдман) γεννήθηκε το 1968, στο Γκόρκι της Σοβιετικής Ένωσης και είναι Κοινωνιολόγος.
Στα δημόσια κείμενά του κριτικάρει τόσο τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν όσο και τη Ρωσική Εκκλησία. Λόγω της έντονης και εμπεριστατωμένης παρεμβατικότητάς του στα δημόσια πράγματα αναγκάστηκε το 2011 να εγκαταλείψει με την οικογένειά του τη Ρωσία και σήμερα ζουν στη Λειψία, μη παύοντας να ασχολείται με το γίγνεσθαι της πατρίδας του.
Το κείμενό του, που ακολουθεί εδώ στα ρωσικά, πρωτοδημοσιεύτηκε χθες (16.10.2018) στην προσωπική σελίδα του στοfacebook, από όπου τo αναδημοσιεύουμε ως έχει, για τους αναγνώστες που γνωρίζουν τη γλώσσα.
Στο κείμενο αυτό αναρωτιέται “τι σχέση έχει ο Χριστιανισμός με αυτό;” Δηλαδή με τη Ρωσική Εκκλησία, όπως έχει εξελιχθεί, κυρίως δε μετά το “σπάσιμο” των σχέσεων με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι αυτό που κηρύσσει, συνεπικουρούντος του Πούτιν, είναι πιο κοντά στον Μανιχαϊσμό, παρά στον Χριστιανισμό. Όπως επισημαίνει, κατ’ αυτήν, υπάρχουν δυο δυνάμεις ή αρχές στον κόσμο: Η Ρωσία του Πούτιν (ήτοι, το Φως) και η Δύση (ήτοι η Κατήφεια). Για να εξηγήσει: “Η Ρωσία χαρακτηρίζεται ως ενότητα, αρμονία και συναίνεση. Είναι εντελώς καλή, εντελώς πνευματική. Όλες οι δημιουργίες της είναι αθάνατες και τέλειες. […] Το αντίθετο της ρωσικής δύναμης είναι η Δύση. Η ενεργή αρχή και η προσωποποίηση της είναι αμαρτία και επιθυμίες του θανάτου. Η Δύση είναι εντελώς απαθής, στερείται καλότητας και αρμονίας, […]”.Για να καταλήξει ότι η Ρωσική Εκκλησία αποτελεί μια “συγκρητιστική κρατική θρησκεία” και είναι ασαφές γιατί”θεωρείται χριστιανική εκκλησία και η Ρωσία είναι χριστιανικό κράτος”.
Στο κείμενο αυτό αναρωτιέται “τι σχέση έχει ο Χριστιανισμός με αυτό;” Δηλαδή με τη Ρωσική Εκκλησία, όπως έχει εξελιχθεί, κυρίως δε μετά το “σπάσιμο” των σχέσεων με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι αυτό που κηρύσσει, συνεπικουρούντος του Πούτιν, είναι πιο κοντά στον Μανιχαϊσμό, παρά στον Χριστιανισμό. Όπως επισημαίνει, κατ’ αυτήν, υπάρχουν δυο δυνάμεις ή αρχές στον κόσμο: Η Ρωσία του Πούτιν (ήτοι, το Φως) και η Δύση (ήτοι η Κατήφεια). Για να εξηγήσει: “Η Ρωσία χαρακτηρίζεται ως ενότητα, αρμονία και συναίνεση. Είναι εντελώς καλή, εντελώς πνευματική. Όλες οι δημιουργίες της είναι αθάνατες και τέλειες. […] Το αντίθετο της ρωσικής δύναμης είναι η Δύση. Η ενεργή αρχή και η προσωποποίηση της είναι αμαρτία και επιθυμίες του θανάτου. Η Δύση είναι εντελώς απαθής, στερείται καλότητας και αρμονίας, […]”.Για να καταλήξει ότι η Ρωσική Εκκλησία αποτελεί μια “συγκρητιστική κρατική θρησκεία” και είναι ασαφές γιατί”θεωρείται χριστιανική εκκλησία και η Ρωσία είναι χριστιανικό κράτος”.
http://www.nyxthimeron.com
