Ελληνοτουρκικά: Τα αργά βήματα της αποκλιμάκωσης

0

Οι μέρες των Χριστουγέννων φαίνεται πως βοηθούν την αποκλιμάκωση μεταξύ Αθήνας κι Άγκυρας, στο δρόμο προς την επανέναρξη των συνομιλιών αν και στο Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνουν πως επιθυμούν να δουν μια πραγματική αποκλιμάκωση μέχρι να καθίσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.
Ο διεθνής παράγοντας φαίνεται πως πιέζει για μια άμεση επανέναρξη των διερευνητικών επαφών, η Αθήνα πάντως θα προτιμούσε η διαδικασία να ξεκινήσει στο τέλος Ιανουαρίου, αφού προηγουμένως έχει εγκατασταθεί στο Λευκό Οίκο η νέα Αμερικανική διοίκηση.
Παρά το ότι από τις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας η Τουρκία εξέδωσε νέα NAVTEX για το Oruc Reis ανακοινώνοντας πως το ερευνητικό πλοίο θα βρίσκεται για τους επόμενους έξι μήνες εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, οι υπερπτήσεις, οι παραβιάσεις και οι εικονικές αερομαχίες συνεχίζονται στο Αιγαίο, γεγονός που αποδεικνύει την αμφιθυμία της Άγκυρας απέναντι στην προοπτική εξομάλυνσης των Ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Οι προϋποθέσεις για διάλογο

Η ελληνική πλευρά αναμένει πρόταση από την Τουρκία για τον επόμενο γύρο των διερευνητικών επαφών που θα πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη (ο τελευταίος γύρος πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2016).

Πιθανότερος συνομιλητής του Πρέσβη Παύλου Αποστολίδη από την ελληνική πλευρά θα είναι ο Διευθυντής Αεροναυπηγικών υποθέσεων του Τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Τσαγατάι Ερτσιγές. Στους 61 γύρους διερευνητικών επαφών που έχουν προηγηθεί, η συζήτηση (που έχει καθαρά διερευνητικό χαρακτήρα και δεν τηρούνται επίσημα πρακτικά) έχει περιοριστεί αυστηρά στον καθορισμό θαλασσίων ζωνών.

Η Αθήνα υποστηρίζει σε όλους τους τόνους πως ο διάλογος θα πρέπει να περιοριστεί εκεί και δεν δέχεται διεύρυνση της ατζέντας σε θέματα όπως η αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, ή ζητήματα κυριαρχίας νησιών και νησίδων που θέτει η Τουρκία.

Επίσης, η Αθήνα θεωρεί πως ο διάλογος θα πρέπει να γίνει βάσει του Διεθνούς Δικαίου και χωρίς να βάζει η κάθε πλευρά τους δικούς της όρους στο τραπέζι, ενώ ζητά την εξάλειψη της επιθετικής ρητορικής από πλευράς των Τούρκων αξιωματούχων αλλά την απόσυρση του casus belli που έχει θέσει εδώ και χρόνια η τουρκική εθνοσυνέλευση σε περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.

Η Άγκυρα αναπροσαρμόζει την τακτική της
Τις τελευταίες μέρες ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται πως ακροβατεί μεταξύ του πραγματισμού του, ο οποίος υποδεικνύει πως πρέπει να αναζητήσει δίαυλους επικοινωνίας με τη Δύση και κυρίως με την Αμερική, και του εσωτερικού του ακροατηρίου και των συνεργατών του, των Γκρίζων λύκων, οι οποίοι απαιτούν να υπάρχει υψηλή ρητορική, αυξημένους τόνους κι ένταση.

Έτσι εξηγείται και ο ρητορικός δυισμός του Τούρκου Προέδρου, που από τη μια πλευρά στήνει γέφυρες με ΕΕ και ΗΠΑ κι από την άλλη δηλώνει ότι οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί δεν μπορούν να απειλήσουν την Άγκυρα.

Στην πραγματικότητα οι Αμερικανικές κυρώσεις κατά της Άγκυρας πλήττουν την Τουρκική αμυντική βιομηχανία που αποτελεί σημαντικό εργαλείο ισχύος της στην εξωτερική πολιτική, ενώ φέρουν κι ένα σημαντικό πρόσημο στο πεδίο των συμβολισμών αφού πρόκειται για την πρώτη φορά που οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις στην Άγκυρα μετά το 1974 και την εισβολή στην Κύπρο.

Ουσιαστικά η Άγκυρα θα κληθεί σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να αναθεωρήσει τη στάση της σε σχέση με την Ρωσία, αφού εκτός των πρόσφατων κυρώσεων η Τουρκία έχει αποκλειστεί από το πρόγραμμα της αγοράς και κατασκευής των αεροσκαφών F-35.

Το γεγονός ότι η νέα Αμερικανική διοίκηση έρχεται με διαφορετικές διαθέσεις στα θέματα της ΝΑ Μεσογείου και του ΝΑΤΟ έρχεται να ενισχύσει την πεποίθηση πως ο Ταγίπ Ερντογάν θα πρέπει να αναπροσαρμόσει την στρατηγική του.

Σε αυτό έρχεται να προστεθεί το κακό momentum των Ισραηλοτουρκικών σχέσεων, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τη στάση του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ. Εκτός αυτού, η ηχηρή παρέμβαση Πομπέο στην τελευταία Σύνοδο υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ απέδειξε πως οι ΗΠΑ δεν θεωρούν την Τουρκία ως τον «ακρογωνιαίο λίθο» της συμμαχίας στην περιοχή και αναμένουν σεβασμό στις αρχές που τη διέπουν – πόσω μάλλον όταν οι ενέργειες μιας χώρας υπονομεύουν τη σταθερότητα και τη συνοχή της.

Πηγή: Reader

Share.

Comments are closed.